Fondos rochosos pouco profundos

Fendas cheas de vida

Sen dúbida, os lugares máis visitados polas mergulladoras, xa que acollen unha enorme cantidade de vida. As rochas son o sitio ideal para que as algas e animais sésiles (aqueles que viven aferrados a superficies duras) poidan instalarse, e nas aguas do Atlántico recóbrense de tantas especies que apenas deixan ver a pedra que hai baixo elas. Isto da lugar a fermosos tapices vivos de cores e actúa como un reclamo para numerosas e diversas formas de vida que acoden aquí a alimentarse.

Ademais, a abundancia de recunchos e fendas que se forman entre as rochas actúan como refuxios perfectos tanto para animais de pequeno tamaño, como os peixes lapa, como para os de maior envergadura, coma congros, polbos, centolas ou lumbrigantes.

Unha imaxe típica destas paisaxes, onde a variedade de vida e cores sorprende ás súas visitantes. A líña de costa galega está chea de baixos coma este debido ao seu un perfil rochoso e irregular, e aquí, unha das principais protagonistas é, sen dúbida, a gorgonia morada.

Esponxas, algas, anemones, vermes, corais brandos... todos atopan o seu sitio sobre as rochas, cubrendo por completo a súa superficie.

Nestas paisaxes abundan os animais que se alimentan da vida que medra sobre as rochas. Os ourizos de mar, por exemplo, son herbívoros e dispoñen dun potente dentame que lles permite comer as algas que cubren as rochas.

Tamén as lesmas de mar (o molusco azul e amarelo da foto) atopan aquí as diferentes especies de esponxas ou hidrozoos dos que se alimentan e comparten barrio con multitude de animais.

Algúns peixes, como os lorchos cornudos (Parablennius pilicornis) -nesta foto e na anterior-, as maragotas ou os serráns, ademais, adoitan realizar as postas de ovos nas rochas. Durante a época de reproducción (habitualmente en primavera) os machos elixen recuncho protexidos e agardan a que as femias acudan a deixar os ovos. Logo, fecundanos e os protexen con vehemencia ata que eclosionan.

Unha gran cantidade de peixes nadadores frecuenta os fondos rochosos, polo xeral, na busca de alimento. Así que estes oasis de vida que emerxen en medio das extensións de area son o lugar ideal para observar gran parte das diferentes especies de peixes que viven en Galicia.

Os grandes laños que se forman entre as rochas son o fogar dalgunhas das especies máis coñecidas das augas galegas. Nécoras, centolas, lumbrigantes e, como non, os congros (Conger conger), que atopan nestes recunchos un lugar perfecto para agardar a que chegue a noite, momento no que están máis activos.

E, por suposto, tamén é o acocho do polbo (Octopus vulgaris). Aínda que a este todoterreo poderemos atopalo en calquera tipo de paisaxe, xa que conta cunha prodixiosa capacidade de adaptación,  nos fondos rochosos é onde atopa refuxio sendo adulto, onde realiza as súas postas de ovos e onde consegue alimento con gran facilidade.

Outros habilidosos artistas da camuflaxe son os peixes planos. A maioría deste tipo de peixes viven nos fondos de area, xa que o seu corpo adaptouse a superficies chas. Pero hai dúas especies que conseguiron mimetizarse á perfección coas rochas: o tapaconas (Zeugopterus punctatus) -na foto- e a pelaia (Zeugopterus regius).

As fendas estreitas e profundas son os espazos ideais para que habiten as formas de vida de pequeno tamaño. Algunhas mesmo mudaron a súa anatomía para adaptarse con máis eficacia a estes lugares. Un claro exemplo é o peixe lapa, un peixe que transformou as súas aletas pélvicas (na parte ventral preto da cabeza) nunha ventosa que lle permite suxeitarse boca abaixo.